Статистика
Всего в нашей базе более 4 327 659 вопросов и 6 445 970 ответов!

водгук на верш Грахоуски "Чалавеку патрэбна не слава"

5-9 класс

ПОМОГИТЕ ПОЖАЛУЙСТА!!!ВЫРУЧАЙТЕ!!!!

NastenaMiller 18 июля 2014 г., 4:59:36 (9 лет назад)
Рейтинг
+ 0 -
0 Жалоба
+ 0 -
Kor5v
18 июля 2014 г., 7:42:43 (9 лет назад)

Цёмны пакой... Перад іконай сядзіць бабулька і моліцца... Моліцца, каб наступны дзень быў добры, каб Бог не забываў пра яе дзетак і ўнукаў, каб ім жылося лепш на гэтай зямлі. Гэта яе адзіная магчымасць уратаваць мір вакол сябе, бо дзейнічаць інакш яна не можа.
Часта чалавек звяртаецца да Бога, калі апускаюцца рукі, калі ён не ведае, што яшчэ можна зрабіць для шчасця. Чытаю верш С. Грахоўскага і не веру: няўжо нічога больш нельга зрабіць для лепшай долі Беларусі і беларусаў, няўжо апошняя надзея — Бог?
Чаго толькі ні перажылі нашы бацькі і дзяды, а ўсё роўна верылі і чакалі, што прыйдзе мір і шчасце, «не здаліся пякельнай бядзе». Аўтар услаўляе цярпімасць беларускіх людзей, іх імкненне да лепшага. У душы кожнага чалавека жыве Бог, ён дапамагае ў цяжкую хвіліну не дапусціць таго, каб мы «знямелі, аглухлі, аслеплі». Нават у душы самых апошніх людзей ёсць нешта светлае, хацелася б, каб яно перарасло ў магутнае, яркае святло, якое б адорвала ўсіх пяшчотай і дабрынёй.
У сваім вершы аўтар закрануў актуальную для нашага часу праблему — праблему мовы, нібы просіць у «неба, у зорак і ў Бога» вярнуць яе. 6н хоча, каб беларусы былі беларусамі, Беларусь — Беларуссю, каб ніколі больш не было на карце «Северо-Западного края».
Хаця С. Грахоўскі і звяртаецца да Бога, мне здаецца, што «заступіцца за лес Беларусі» і не даць ей загінуць павінны мы — беларусы. Гэта, на мой погляд, і ёсць галоўная ідэя твора. Але ці зможам мы абараніць радзіму? Каб паказаць, якімі бяздушнымі мы сталі, каб прымусіць чытача ўбачыць рэальнасць, аўтар дакарае нас: «знямелі, аглухлі, аслеплі». I ад гэтых слоў-сінонімаў становіцца цяжка на сэрцы. Але ж у іх — праўда, якая заўсёды будзе з намі, пакуль не прачнецца ў нас адчуванне ўласнай годнасці і патрэбнасці Радзіме. Хай мы не напішам «А хто там ідзе?», хай не зможам, як Янка Купала, уздзейнічаць на людзей праз слова, але ўсё ж сваім імкненнем да шчасця станем карыснымі для любай Беларуcі.
Гаворачы аб «зацяжных прыхаднях», усіх нашых ворагах, іх жудасных справах, аўтар ужывае больш дзеясловы («гналі», «вырвалі», «крышы», «карай», «лінчуюць»). I я думаю: як добра, што болынасці дзяцей напіага часу пашчасціла не сутыкнуцца з гэтай, як сказаў аўтар, «пякельнай бядой» і «лютай знявагай». Ужываючы гэтыя эпітэты, паэт папярэджвае маладое пакаленне пра складанасці і цяжкасці, што абавязкова сустрэнуцца ў будучым. Хай усё будзе не такім ужо страшным, але нельга бачыць свет толькі ў ружовым кодеры. Аўтар вельмі часта ўжывае сказы з аднароднымі членамі. Асабліва хочацца звярнуць увагу на першы сказ. Аднародныя дапаўненні («волю», «долю», «мову», «душу», «зямлю») гавораць аб тым, як многа трэба яшчэ вярнуць беларускаму народу, як многа яшчэ трэба зрабіць. Трэба...
Тэты верш мне не толькі спадабаўся, ён мяне ўразіў, бо тут ёсць усё: любоў і нянавісць, дабро і зло, вера і роспач, усё, што ўбірае ў сябе паняцце Радзімы.
Але не трэба спадзявацца толькі на Бога, бо чалавек павінен будаваць свае шчасце сам. I хочацца верыць, што лес Беларусі будзе шчаслівы, што яна не загіне.

+ 0 -
Mashaaaaaaaaaaa
18 июля 2014 г., 10:39:41 (9 лет назад)

ПОЖАЛУЙСТА

Ответить

Другие вопросы из категории

ЖДЕСЬ ЕСТЬ ЭПИТЕТЫ И МЕТАФАРЫ?ЕСЛИ ДА ТО КАКИЕ?ЧТО НИБУДЬ НАПИШИТЕ ПЛИЗ) Зорка Венера ўзышла над зямлёю, Светлыя згадкі з сабой

прывяла...

Помніш, калі я спаткаўся з табою,

Зорка Венера ўзышла.

З гэтай пары я пачаў углядацца

Ў неба начное і зорку шукаў.

Ціхім каханнем к табе разгарацца

З гэтай пары я пачаў.

Але расстацца нам час наступае;

Пэўна, ўжо доля такая у нас.

Моцна кахаў я цябе, дарагая,

Але расстацца нам час.

Буду ў далёкім краю я нудзіцца,

У сэрцы любоў затаіўшы сваю;

Кожную ночку на зорку дзівіцца

Буду ў далёкім краю.

Глянь іншы раз на яе, — у расстанні

Там з ёй зліём мы пагляды свае...

Каб хоць на міг уваскрэсла каханне,

Глянь іншы раз на яе...

скласці сказы са словамі на буларуском языке:

1)паведамілі
2)паведамляюць
3)друкавалі
4)друкуюць

Читайте также

СРОЧНО!!!!!!!! Нужно написать отзыв на белорусском языке на верш Рыгора Барадулина Бацьку. ПОЖАЛУЙСТА ПОМОГИТЕ!!! ЗАВТРА СДАВАТЬ НУЖНО!!!

Не выйшаў ты і ў гэты раз


Мяне спаткаць, паднесці рэчы...


Ля весніц, толькі зноў твой вяз


Крануў галінкамі за плечы.


Ты мне не падасі рукі,


Глядзіш удаль з-пад шкла партрэта.


Ці бачыш, вырас сын які?


Скажы хоць слова для прывета.


А я... чакаў з усіх дарог


Цябе ў сорак чацвёртым... летам


Калоны ні адной не мог


Я прапусціць з ахапкам кветак.


Хацелася пачуць: "Сынок..."


Ускрыкнуць радаснае: "Тата!"


Бацькоўскім быў мне кожны крок…


Усё ішлі, ішлі салдаты...


Каторы раз сыходзіў снег...


Дамоў вярнуліся суседзі.


Я кожнаму насустрач бег


І чуў кароткае: "Прыедзе..."


Калі ў крыўдзе мне сябры


Гразіліся бацькамі,


Тады хацелася наўзрыд


Заплакаць шчырымі слязамі.


Не плакаў я - усім на злосць.


Бо ў хаце быў адзін - мужчына.


Не йшоў ты...


Маці маладосць


Глыбей заворвалі маршчыны.


І зараз еду я здалёк,


Чакаю ўсё - зайду, а маці


Мне кажа: "Пазнаеш, сынок?


Вось наша ўся сямейка ў хаце..."


Паверыць цяжка мне таму,


Што больш не прыйдзеш ты дадому.


А шапку я заўжды здыму


Перад магілай невядомай.

Перевести текст на белорусскую мову срочнно!!!!

Сравнительная характеристика Роланда и Ильи Муромца по «Песни о Роланде» и былине «Илья Муромец и Соловей-Разбойник»

В этой работе мы сравним образы Ильи Муромца и Роланда, чтобы определить черты сходства и различия фольклорных героев разных народов и попробовать сделать выводы о народных идеалах средневековых Руси и Франции.Прежде всего, заметим, что оба героя доблестно сражаются с врагами своей страны, оба обладают необычайной силой, оба непобедимы в бою. Кроме того, как в «Песни о Роланде», так и в былине «Илья Муромец и Соловей-Разбойник» подчеркивается религиозность героев. Илья ориентируется во времени по молитвам – «Он стоял заутреню во Муроме, / А й к обеденке поспеть хотел он в стольный Киев-град». Войдя в княжеские палаты, крестится. Роланд же перед смертью обращается к Богу с просьбой принять его в рай и протягивает Господу перчатку, признавая его своим сеньором. Оба героя стремятся служить верховному правителю своей страны.На этом сходства заканчиваются. Рассмотрим различия. Роланд молод и «прекрасен телом», а Илья называет себя «старым казаком» и сказитель упоминает его «дородную фигуру». Роланд знатного рода – он племянник короля, а Илья – крестьянский сын из села Карачарово. Это, так сказать, исходные данные. Еще более важные различия проявляются в характере и поведении героев.Роланд эмоционален и красноречив. Он обращается со страстными речами к своим рыцарям, призывая их на бой и обещая славу и добычу, он оплакивает павших друзей, он не упускает случая произнести маленькую речь над поверженным врагом и не раз повторяет: «Мы правы, враг не прав – за нас Господь».Илья Муромец оказывается полной противоположностью французскому рыцарю. Он спокоен и немногословен. Лишь дважды он выражает словами свое отношение к происходящему. В первый раз грубо одергивает собственного коня, споткнувшегося от рыка и посвиста Соловья-Разбойника; во второй – произносит посмертный приговор злодею.Причины, по которым герои совершают свои подвиги, также различны. Роланд часто упоминает Францию и французов, его не раз называют защитником страны, но более всего рыцаря волнует то, как оценит его поступки король. Заметим, что подвиги свои рыцарь совершает преимущественно в захватнических походах, которые обеспечивают славу и походу европейскому владыке и его вассалам.Русский же богатырь ведет себя очень независимо, если не грубо, по отношению к князю Владимиру. Он начинает с того, что распахивает дверь в «столовую горенку», где пирует князь, а заканчивает указанием (князю!) принести вина для раненого Соловья-Разбойника. Значит, ему важно не княжеское одобрение. Илья едет в Киев, потому что это – сердце русских земель. Отношение богатыря к Руси похоже на отношение крестьянина к своему хозяйству: если встретил какой непорядок, надо устранить – не славы и похвалы ради, а потому что хозяйство – свое.Подводя итог, можно сказать, что и французский, и русский эпосы воплощают национальные идеалы в образах могучих воинов, но рыцаря вдохновляют на подвиги верность сеньору и желание славы, а богатыря – необходимость защитить свою землю и свой народ от посягающих на них злодеев. Роланд привлекает к себе благородством и силой страстей, а Илья – спокойной народной мудростью.



Вы находитесь на странице вопроса "водгук на верш Грахоуски "Чалавеку патрэбна не слава"", категории "беларуская мова". Данный вопрос относится к разделу "5-9" классов. Здесь вы сможете получить ответ, а также обсудить вопрос с посетителями сайта. Автоматический умный поиск поможет найти похожие вопросы в категории "беларуская мова". Если ваш вопрос отличается или ответы не подходят, вы можете задать новый вопрос, воспользовавшись кнопкой в верхней части сайта.